de eindigheid van leven
Even voorstellen

                                                                                                                                                                                                                                                        

 

Joke de Jong

Ik ben sinds 1994 zelfstandig gevestigd (bedrijfs-)maatschappelijk werker en aanvullend traumahulpverlener (2006) en NMI Mediator (2011).
 
In mijn werk kijk ik niet alleen naar het probleem waarmee mensen op dat moment worden geconfronteerd, maar naar de manier waarop zij als mens hiermee omgaan en wat dit in de context van hun hele leven betekent.
Wij mensen zijn niet zo verschillend; we zijn allemaal tussen geboorte en dood onderweg. Waar we ook mee geconfronteerd worden, elke situatie opnieuw biedt een kans om ons met ons eigen leven te verbinden en onze autonomie te versterken. Verantwoording nemen voor wie we zijn en hoe we ons gedragen, maakt dat wij oprechter met anderen verbonden zijn. 
Dat geeft levenszin! En iedereen kent ook het gevoel "weer op de juiste weg" te zijn. 

Als mensen op welk tijdstip in hun leven dan ook zich moeten of willen heroriënteren, kan ik gesprekspartner zijn, altijd oprecht en soms confronterend. Ik houd van mensen. Een stukje met mensen oplopen, zodat zij weer op eigen kracht alle facetten van hun leven kunnen ontmoeten, geeft ook zin aan mijn ervaringen en de opleidingen die ik heb gedaan. Ook ik blijf onderweg.

Ceelina Janmaat-van Vliet

Sinds 2004 ben ik zelfstandig coach/counselor. Hoewel ik in mijn werk uiteenlopende vragen krijg, coach ik vooral bij knelpunten op het werk en schokkende gebeurtenissen. Voorafgaand aan mijn opleiding tot coach/counselor heb ik 15 jaar met veel plezier in het bedrijfsleven gewerkt. De kennis en ervaring die ik daar heb opgedaan, kan ik in mijn huidige werk goed gebruiken.

Ik heb een aantal jaren gewerkt als traumahulpverlener en coördinator bij Trauma Opvang Nederland. Een organisatie die zich richt op de opvang en begeleiding van slachtoffers van schokkende gebeurtenissen, zoals (bedrijfs)ongelukken, plotseling overlijden, agressie of fysiek geweld. Inmiddels ben ik als trainer/coach aan deze organisatie verbonden.

Uit gesprekken met cliënten blijkt dat bij een aantal van hen de behoefte bestaat om anderen te ontmoeten met vergelijkbare ervaringen. Ik vind het bijzonder hoe mensen door ervaringen uit te wisselen betekenis geven aan dat wat zij hebben meegemaakt en elkaar inspireren om verder te gaan. Het nodigt uit om na te denken over dat wat belangrijk is in het leven.






Yvonne van Esch

Sinds 1996 werk ik als maatschappelijk werker. Eerst bij het Algemeen Maatschappelijk Werk, vervolgens 6 jaren in Tanzania. Daar heb ik voor de A.G.E.H. (Arbeitsgemeinschaft Entwicklungshilfe) gewerkt in een project met vrouwen gericht op zelfredzaamheid en een counselling- en trainingcentre opgestart.

Sinds 2005 ben ik werkzaam als maatschappelijk werker in de reumatologie en revalidatie via de Sint Maartenskliniek in het Maasziekenhuis Pantein te Boxmeer. Sinds 2008 werk ik tevens als coordinator bij de VPTZ Land van Cuijk (Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg). Daarnaast werk ik ook sinds 2005 als ad-hoc traumahulpverlener, individueel en met groepen.

De veerkracht van de mens om in moeilijke situaties staande te blijven, in contact met elkaar te blijven, vind ik telkens weer bijzonder. Zeker als er sprake is van leven met chronische beperkingen; van leven in de wetenschap dat je niet beter wordt; van verder leven na een groot verlies; word ik telkens weer geraakt door de kracht van de ander. Het samen herontdekken van je kracht blijft voor mij voelen als een grote eer en diep respect. Ik blijf me verwonderen en koesteren in een groot vertrouwen in de verbinding tussen mensen en onze eigen innerlijke kracht.




 

 

 


 

HomeVisieEven voorstellenOnze dienstenLiteratuur & adressenNieuws LinksContact